Memoirs of a Vampire

Αφού οι παρακάτω κύριοι, Koltsis και P.O.V of a G, με έχωσαν στο παιχνίδι με την σελίδα 123, είπα να μην τους χαλάσω χατήρι. Οι κανόνες του νέο blog-o-παίνχιδου έχουν ως εξής:

1. πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή
2. το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο κοντύτερα σε μας, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες)
3. βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση
4. αντιγράφουμε τις επόμενες τρεις δλδ την έκτη, έβδομη και όγδοη και
5. βρίσκουμε άλλους πέντε ατυχείς να τους πασάρουμε το παιχνίδι...

Οπότε έχουμε και λέμε λοιπόν. Το βιβλίο που βρίσκεται δίπλα μου αυτή την στιγμή είναι "Ο Δαιμονιστής" του Αυγούστου Κορτώ.

[...] Η Μάγδα γυρνούσε μ' ένα αέρινο ινδικό φόρεμα και τα μαλλιά της πιασμένα με τιρμπάν, το Κατερινάκι - όπως το λέγαν κι όπως τόσο του ταίριαζε - πολύ συχνά ολόγυμνο, παίζοντας με το λάστιχο στον μικρό κήπο που αγκάλιαζε το σπίτι. Κι εμείς, παράνομοι εραστές, που η ουσία της παρανομίας ήταν πως δεν ήμασταν στην πραγματικότητα εραστές, περιφέραμε τα ιδρωμένα μας σώματα από δωμάτιο σε δωμάτιο κι από οίστρο σε οίστρο ενώ φορούσαμε κοντά παντελόνια κι είχαμε τα στήθη μας γυμνά. Όταν μου σηκώνονταν, ήταν αδύνατον να το κρύψω, το ίδιο κι ο Δημήτρης ενώ διαδοχικά μπορεί να αφήναμε ο ένας τον άλλον και μ' ένα πονηρό μειδίασμα κλεινόμασταν μόνοι στο μπάνιο για να αυνανιστούμε[...]

Καλώ κι εγώ λοιπόν με την σειρά μου τους soula/mirela, cineparmeni biatch, apsoy και Τζέλλα Δελαφράγκα στο παιχνίδι.

Ορίστε και λίγο black χιούμορ από τον Andy Riley.

Τι με έχει πιάσει τώρα τελευταία και θυμάμαι συνέχεια κάποια από τα αγαπημένα μου βιβλία που έχω διαβάσει κατά καιρούς; Πρώτα το Σπίτι στην Ομίχλη και τώρα αυτό - το σκοτεινό παραμύθι του βρετανού συγγραφέα Clive Barker. Ο τρόμος, η νύχτα και τα σκοτεινά πλάσματα που κυκλοφορούν σε αυτή πάντα με εντυπωσίαζαν και εξακολουθούν να με εντυπωσιάζουν. Άλλωστε τι σόι βρυκόλακας θα ήμουν;

Τι θα σκεφτόσασταν αν όλα τα παιδικά σας όνειρα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν. Αν υπήρχε ένα μέρος όπου το μόνο πράγμα που κυριαρχούσε ήταν η ανεμελία, το παιχνίδι και ήταν πάντα καλοκαίρι; Κι όμως όλα αυτά τα πράγματα γίνονται πραγματικότητα για τον μικρό Χάρβεϋ στις σελίδες του σκοτεινού παραμυθιού του πολυβραβευμένου Clive Barker, όπου μας έχει δώσει τα εξαιρετικά Υφαντόκοσμος, Abarat και τόσα άλλα.

Το Σπίτι των Γιορτών του κου Χουντ υπάρχει εδώ και χίλια χρόνια, καλωσορίζοντας αμέτρητα παιδιά στην αγκαλιά του. Είναι ένας τόπος θαυμάτων, όπου κάθε παιδικό καπρίτσιο μπορεί να ικανοποιηθεί. Υπάρχει βέβαια και ένα τίμημα. Αλλά ο νεαρός Χάρβεϋ Σούικ, βαριεστημένος από την ζωή του και σαγηνευμένος από τα θαύματα του κου Χουντ, δεν σκέφτεται τις συνέπειες. Μόνο όταν το Σπίτι δείχνει το σκοτεινό του πρόσωπο - όταν ο Χάρβεϋ ανακαλύπτει τα δύσμοιρα πλάσματα που ζουν στις σκιές του - αρχίζει να αμφιβάλλει για τα φιλανθρωπικά αισθήματα του κου Χουντ.

Όμως το Σπίτι και ο μυστηριώδης αρχιτέκτονάς του δεν πρόκειται ν' αφήσουν ελεύθερο τον αιχμάλωτό τους δίχως μάχη. Ο κος Χουντ έχει σχέδια για τον νέο τους φιλοξενούμενο, γιατί η ψυχή του Χάρβεϋ λάμπει φωτεινότερα απ' όλες τις ψυχές που συνάντησε σ' αυτά τα χίλια χρόνια...

Τον Clive Barker πραγματικά τον θαυμάζω. Είναι ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς τρόμου. Καταφέρνει πάντοτε ακόμα και το πιο αποκρουστικό που μπορεί να διανοηθεί ο ανθρώπινος νους να το κάνει ίσως πιο "προσιτό" θα μπορούσα να πω από οποιονδήποτε άλλον. Στις σελίδες αυτού του βιβλίου αυτό που ονειρεύετε κάθε παιδί γίνεται πραγματικότητα. Ένας κόσμος όπου δεν υπάρχουν γονείς και το παιχνίδι και η ξεγνιασιά υπάρχουν κάθε μέρα... κάθε ώρα... κάθε στιγμή. Αλλά μαζί με αυτά ξυπνούν και οι χειρότεροι εφιάλτες.....

Ένα παραμύθι που θα λατρέψουν μικροί και μεγάλοι. Κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΟΞΥ, εικονογραφημένο με σκίτσα του ίδιου του Clive Barker.

Το νέο σπίτι της οικογένειας της μικρής Coraline έχει 21 παράθυρα και 14 πόρτες. Οι 13 από αυτές ανοίγουν και κλείνουν. Η 14η όμως είναι κλειδωμένη, γιατί οδηγεί σε έναν άλλον κόσμο, έναν κόσμο σχεδόν ολόιδιο με αυτόν της Coraline, μα τόσο διαφορετικό. Η Coraline θα διαβεί το κατώφλι αυτής της πόρτας για να εξερευνήσει τον νέο κόσμο, και θα εντυπωσιαστεί από τα θέλγητρά του. Εκεί, όμως, θα γνωρίσει τους άλλους της γονείς και θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται τα σκοτεινά σχέδια που εξυφαίνουν για να την κρατήσουν εκεί και να την αλλάξουν...

Σε έναν κόσμο με ζωντανά παιχνίδια, ποντίκια κατασκόπους, κλεμμένες ψυχές και αιώνια ομίχλη, η μικρή Coraline θα πρέπει να παλέψει με όλη της την δύναμη για να σώσει τους πραγματικούς της γονείς και την ψυχή της.

Από πολλούς έχει χαρακτηριστεί μια πιο "σκοτεινή" Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων και ίσως όχι άδικα. Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο ένοιωσα κι εγώ μια πρωτόγνωρη ανατριχίλα και φόβο μη γνωρίζοντας το τι κρύβεται πίσω από κάθε γωνία του Σπιτιού στην Ομίχλή, όπου με τόση μαεστρία είχε περιγράψει στις σελίδες του βιβλίου του ο συγγραφέας Neil Gaiman, που πριν μας είχε δώσει το πολύ καλό Sandman. Η Coraline λοιπόν είναι μια μικρή εξερευνήτρια, όπως όλα τα παιδιά άλλωστε. Ψάχνουν και καθημερινά ανακαλύπτουν ολοένα και περισσότερα πράγματα. Αλλά η ζωή δεν είναι χωρίς κινδύνους και αυτό σίγουρα φαίνεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου.

Οι πειρασμοί είναι πολλοί και κάθε παιδί, αλλά και ενήλικας, πέφτει στις παγίδες τους. Αλλά το θέμα είναι να βρει το κουράγιο και την θέληση να τους ξεπεράσει. Αυτό μας δείχνει με έναν αρκετά παραμυθένιο, αλλά και παράλληλα τρομαχτικό τρόπο, ο Gaiman σε αυτό του το βιβλίο. Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους όπου σίγουρα θα τους ταξιδέψει σε κόσμους σκοτεινούς και γεμάτους ομίχλη. Το Σπίτι στην Ομίχλη άνοιξε τις πόρτες του και σας περιμένει. Θα μπείτε;

Κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΟΞΥ.